Tiap hari kau kerjakan tulang empat kerat yang kau punya.
Pagi petang malam kau kerja.
Tuk setiap suapan rezeki dari Dia.
Kau yang terpaling sayang.
Keluh kau, penat kau semuanya kau simpan seorang.
Kau tak pernah nak berkongsi.
Mungkin sebab kau pun punya ego.
Atau mungkin engkau tidak mahu yang lain lain ini susah hati.
Lihat susah engkau. Lihat perih engkau.
Yang cuma engkau mahu tahu sendiri.
Yang cuma engkau mahu tahu sendiri.
Kau yang terpaling sayang.
Yang bernama anak ini terkadang berdegil.
Berkeras.
Paksa itu paksa ini.
Lari sana lari sini.
Kau kuat, kau tak mengeluh bilamana yang bernama anak ini nakal.
Tapi dewasa kini yang bernama anak ini mulai sadar.
Bahawa kau yang terpaling sayang ini cuma ada satu dalam juta-juta manusia.
Bahawa kau yang terpaling sayang ini cuma ada satu dalam juta-juta manusia.
Dan takkan terganti sampai kapan pun masa.




No comments:
Post a Comment